Η Κώμη της Τήνου μέσα στο κατακαλόκαιρο, στις 29 Αυγούστου γιορτάζει και τιμά τον προστάτη της Αϊ Γιάννη.
Οι προετοιμασίες ξεκινούν πολλές μέρες νωρίτερα. Οι αυλές των σπιτιών περιποιούνται. Γλάστρες στολίζουν τις αυλές με χίλια δυο πολύχρωμα λουλούδια. Οι δρόμοι πεντακάθαροι μυρίζουν ασβέστη. Οι κουζίνες των σπιτιών με ευωδιές γλυκών και φαγητών σκανδαλίζουν τον ουρανίσκο. Οι νοικοκυρές καθαρίζουν και στολίζουν με τα τουρναλέτα το σπίτι, έτσι τα λένε, βάζουν ότι καλύτερο έχουν. Το λευκό λινό τραπεζομάντιλο σκεπάζει το τραπέζι και δέχεται τα καλομαγειρεμένα φαγητά και τους πικάντικους μεζέδες της νοικοκυράς, ρύζι με συκωτάκια και κάπαρη, ρόστο (κρέας ψητό) με τηγανητές πατάτες, ψιλοκομμένα λαδερά φασολάκια, λούζα, ξιδιαστές αγκινάρες, τυράκι τηνιακό και πατατοκεφτέδες. Κρασί δικό τους, σπιτική ρετσίνα ή κοκκινέλι.
Πιο δίπλα επάνω στο μπουρό τα γλυκά, καρύδες, μπισκότα με μαρμελάδα πασπαλισμένα με άχνη ζάχαρη, παστέλι σε λεμονόφυλλο και κείνη η υπέροχη σιροπιαστή καρυδόπιτα με ινδική καρύδα. Πιο κει η φρουτιέρα με το ροζακί σταφύλι απ’ τον Πάσσαλο και καρπούζι δροσερό απ’ το λιβάδι της Κώμης.
Διπλοκάμπανα κτυπά η καμπάνα της εκκλησιάς, τόσο για τον Εσπερινό από βραδίς, όσο και ανήμερα για την Τελετή της Θείας Λειτουργίας. Μας καλεί ενορίτες και επισκέπτες να εκκλησιαστούμε και να εμβαθύνουμε στο Λόγο της ημέρας, στο Μαρτύριο του Αγίου Ιωάννη, μεσα σε πνεύμα μετάνοιας.
Η οικογένειά μας εκεί κάθε χρόνο, εκεί με τα παιδιά από μωρά να βοηθήσουμε και να εκκλησιαστούμε, τιμώντας και τους γονείς μας, που μας περίμεναν με πολύ χαρά να γιορτάσουμε μαζί.
Αυτή τη μέρα τα σπίτια των συχωριανών ήταν γεμάτα από φίλους και συγγενείς που έρχονταν να γιορτάσουν στο πανηγύρι του χωριού τους.
Το βράδυ όλοι μαζί στον Πλάτανο, την πλατεία του χωριού, διασκεδάζαμε με κρασί, φαγητό και χορό, συρτό, μπάλο, ταγκό, φοξ αγγλέ και ζεμπέκικο οι μερακλήδες.
Οι μνήμες αυτές είναι μέρος της ζωής μου, που μένουν ανεξίτηλες.
Αν η μισή μου καρδιά βρίσκεται στη Χώρα, η άλλη μισή στην Κώμη βρίσκεται.
–
Τήνος 28 Αυγούστου 2026
Κατερίνα Αλβέρτη
