Το έργο «Αντίφωνα» έκανε την εμφάνισή του στις 9 και 10 Ιουλίου στον χώρο της Πρώην Μονής και Σχολής Ουρσουλινών στα Λουτρά της Τήνου στα πλαίσια τουετήσιου θεσμού «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός», με φορέα χρηματοδότησης το Υπουργείο Πολιτισμού.
Δύο βραδιές του Ιουλίου που η Μονή των Ουρσουλινών έγινε η αφορμή και το ίδιο το επίκεντρο για τη σύλληψη του έργου «Αντίφωνα», μίας πολυδιάστατης καλλιτεχνικής σύνθεσης που συγκέρασε τις δυναμικές της μουσικής, της τέχνης και της αρτοποιίας.
Το έργο «Αντίφωνα» έδωσε -αντί φωνής- πνοή στους χώρους του Μοναστηριού, επαναφέροντας μνήμες και μεταφέροντας νοητά τους επισκέπτες στο κλίμα της εποχής λειτουργίας του.
Τα όργανα εποχής, οι συνθέσεις των Χιλντεγκάρντ φον Μπίνγκεν και Γκιγιώμ ντε Μασώ, η χρήση του υπαίθριου χώρου περισυλλογής του Μοναστηριού, τα λευκά κρεμασμένα ενδύματα με κυανοτυπίες που φέρουν τις μορφές και τα σύμβολα των μοναχών, η συναυλία εντός του μοναστηριακού ναού, η γεύση των παραδοσιακών συνταγών αναπαρέστησαν το βιωμένο παρελθόν των Ουρσουλινών. Ένα παρελθόν που χάραξαν οι μοναχές και οι εκεί μαθητευόμενες, το οποίο ξαναγράφεται κάθε φορά που κανείς περνά το κατώφλι της Μονής.
Τα λευκά νυχτικά, ανεμιζόμενα στο τηνιακό αεράκι υπό τους γαλήνιους, αυθεντικούς ήχους των οργάνων έντυσαν τα φθαρμένα απ’ το χρόνο κομμάτια των τοίχωντης εσωτερικής αυλής.
Ήταν για μια στιγμή σαν να επανήλθε η ζωή και οι παιδικές φωνές.
Ο ήχος των μπαρόκ οργάνων κάλυψε τη σιγή που ο τόπος αποπνέει.
Αναρωτιέμαι εάν η αίσθηση της λησμονιάς μπορεί ποτέ να καλυφθεί κι εκείνη.
Τα πρόσωπα ,απεικονισμένα στα φορέματα, σαν να μπορούσαν να μιλήσουν, εάν, βέβαια, έφτανε κανενός τοβλέμμα ως τα μάτια τους.
Το πηγάδι της αυλής ανέβλυσε τη ζωή που είχε χάσει.
Ο Μοναστηριακός ναός συνάθροισε και πάλι ανθρώπους· διαφορετικούς από τότε που λειτουργούσε.
Τα αρτοσκευάσματα έφεραν αποτυπωμένες τις έγνοιες των ανθρώπων αυτών, του σήμερα· αναμεμειγμένες μετις παλιές μνήμες.
Για λίγο έτσι η ζωή των Μοναχών λησμόνησε πως χάνεται και αναγεννήθηκε στο φως.
Συντελεστές:
Σύλληψη, σχεδιασμός: Στέλιος Παπαναστάσης, Ανδρέας Λινός
Κρητική λύρα: Λευτέρης Ανδριώτης
Βιόλα ντα γκάμπα: Ανδρέας Λινός
Βιολοντσέλο : Γιώργος Ταμιωλάκης
Μπαρόκ βιόλα: Στέλιος Παπαναστάσης
Κανονάκι: Σπύρος Χάλαρης
Επιμέλεια εικαστικής εγκατάστασης, υλοποίηση: Ελίνα (Ευαγγελία) Νιάρχου
Εθνογραφική έρευνα, εργαστήριο ψωμιού: Ντάβιντ Τζόκιτς
ΑΜΚΕ: ΤΕΧΝΗ-ΨΥΧΗ
Η εικαστική έκθεση παραμένει στους χώρους της πρώην Μονής και Σχολής Ουρσουλινών έως τις 9 Αυγούστου, την οποία μπορείτε να επισκεφθείτε κατά το ωράριο λειτουργίας της Μονής (10.00 – 15.00).
Το φωτογραφικό υλικό που ακολουθεί ανήκει στη γράφουσα.
Σοφία Ανδριώτη
Αρχαιολόγος- πιστοποιημένη ξεναγός
MΑ στην πολιτιστική κληρονομιά
