Σήμερα γιορτάζουμε τα φώτα, τη δεύτερη μεγαλύτερη γιορτή του Αγίου δωδεκαημέρου. Με ιδιαίτερη λαμπρότητα αγιάσαμε τα ξινάρια μας. Μετά από πολλά χρόνια προσπαθήσαμε να αναβιώσουμε τα κάλαντα των Φώτων, το γνωστό σε όλους αλφαβητάρι, τιμώντας την μνήμη των προγόνων μας!
Συνήθιζαν να τα τραγουδούν εν χορώ, ανήμερα τα Φώτα. Στά Δυο Χωριά, ακούστηκαν για τελευταία φορά στα τέλη της 10ετίας του 1970 σε καφενείο του χωριού από χορό γερόντων κατοίκων.
Άρχισ’η γλώσσα μ’ άρχισε, τούτο τ’ αλφαβητάρι, χρόνια πολλά να χαίρεστε με του Χριστού τη χάρη.
Βουλή σου ήταν Κύριε να βαπτιστείς Χριστέ μου, στον Ιορδάνη ποταμό να έμπεις πλαστουργέ μου.
Γεννήθηκες ως άνθρωπος, στον κόσμο εφανερώθης, απ’την αιώνια κόλαση να μας ελευθερώσεις.
Διάβολος επατήθηκε κι’ είχε μεγάλη ζάλη, που ο Χριστός βαπτίζεται κάτω στον Ιορδάνη.
Εφώναζαν κι’ επρόσταζαν κι’ εμείς να βαπτιστούμε, στον Ιορδάνη ποταμό μέσα όλοι να μπούμε.
Ζητάει ο ίδιος ο Χριστός τον Άγιο Ιωάννη, να βαπτιστούνε και οι δυό μέσα στον Ιορδάνη.
Ήνοιξαν τα ουράνια, κατέβη το Άγιο Πνεύμα, εις του Χριστού την κεφαλή ως είδος περιστέρα.
Θαύμασε όλος ο λαός και όλοι απορούσαν, την παρουσία του Χριστού ‘πέσαν και προσκυνούσαν.
Ίστατο εκεί λαός και βάπτισμα προσμέναν, μα ήσανε πάρα πολλοί κι’ όλους δεν τους προφταίναν.
Κάμε λοιπόν καλή αρχή κι’έλα καθάρισέ με, την χείρα σου στην καφαλή βάλε και ράντισέ με.
Λάβε το θάρρος από ‘μέ, έλα και ράντισέ με, την χείρα σου στην κεφαλή βάλε και βάπτισέ με.
Με φόβο και με στοχασμό, αρχίζει να βαπτίζει, ο Ιωάννης τον Χριστό που όλο τον κόσμ’ ορίζει.
Νικήθηκε ο διάβολος με τούτα τα σημεία κι’ έχασε τα ύψη του κι’ όλα τα μεγαλεία.
Ξάστησε όλος ο λαός κι’ο Άγιος Ιωάννης, οπίσω όταν είδανε να στρέφει ο Ιορδάνης.
Όλος ο κόσμος σάστισε και όλοι απορούσαν, την παρουσία του Χριστού ΄πέσαν και προσκυνούσαν.
Πιστέψανε στον Κύριο προτού να βαπτιστούνε, πως ειν΄ αληθινός Θεός και τον επροσκυνούνε.
Ρωτάει ο Πανάγαθος ο περιδοξασμένος, ποιός νά ΄ναι από τους δυό πιό καλοβαπτισμένος.
Συ ώ Πανάγαθε Θεέ τι ερωτάς εμένα, ωσάν εγώ καλύτερος να είμαι από ΄σένα.
Τα λόγια σου είναι χρυσά οσάκις σε ρωτήσω, χρυσόστομο εις το εξής θα σε ονοματήσω.
Υμνούνε τα ουράνια, Πνεύμ΄Αγιο κατεβαίνει, εις του Χριστού την κεφαλή πετάει και πηγαίνει.
Φωνή μεγάλη ακούστηκε κάτω στον Ιορδάνη, πως εβαπτίστηκε ο Υιός από τον Ιωάννη.
Χίλιες χιλιάδες εκατό στεκόταν ένα γύρω, καί όλοι εβαπτίζοντο μ΄ εκείνο το σημείο.
Ψυχές εκαθαρίζονταν από την αμαρτία, σ΄ όλο τον κόσμο έλαμψε Χριστού η παρουσία.
Ώ φίλοι μ΄ εσείς π΄ ακούσατε τούτο τ΄ αλφαβητάρι, χρόνια πολλά να χαίρεστε με του Χριστού τη χάρη.
Όπως διεσώθησαν από την Ευσταθία Κουμαριανού.
Χρόνια πολλά, φωτισμένα και ελπιδοφόρα!
