Τα Χοιροφάγια στον Τριαντάρο είναι κάτι παραπάνω από ένα έθιμο.
Είναι μνήμη, ρίζα και συνάντηση.
Είναι η στιγμή που το χωριό γίνεται ξανά οικογένεια και ο χρόνος σταματά για να μας θυμίσει ποιοι είμαστε.
Από νωρίς ξεκίνησε η προετοιμασία.
Στα κοψίματα, στα ζυμώματα, στα καζάνια. Με ανθρώπους που ξέρουν τη διαδικασία απ’ έξω και με νεότερους που μαθαίνουν δίπλα τους. Όχι με οδηγίες, αλλά με το «έλα να δεις», το «πιάσε λίγο εδώ», το «έτσι το κάναμε πάντα». Η παράδοση δεν διδάσκεται — μεταδίδεται.
Και μετά, όλοι μαζί στο τραπέζι. Ο ήλιος, η θέα, τα πιάτα που γεμίζουν, οι κουβέντες που μπλέκοντα, τα γέλια που ακούγονται πιο δυνατά απ’ τη μουσική.
Εκεί που ο Τριαντάρος δεν είναι τόπος, αλλά παρέα.
Κι όταν ξεκινά το γλέντι, δεν υπάρχει ηλικία. Χέρια σηκωμένα, κύκλοι που ανοίγουν, τραγούδια που τα ξέρουμε όλοι, ακόμα κι αν νομίζουμε πως τα έχουμε ξεχάσει.
Γιατί αυτά δεν ξεχνιούνται.
Τα Χοιροφάγια στον Τριαντάρο δεν είναι απλώς έθιμο. Είναι μνήμη, ευθύνη και υπόσχεση. Να κρατάμε αυτά τα τραπέζια ζωντανά, να χωράνε όλους και να τα παραδίδουμε στους επόμενους όπως τα βρήκαμε: γεμάτα ζωή.
Να είμαστε καλά να ανταμώνουμε!
