“Για τον Αντώνη έχω ακούσει μόνο καλά λόγια. Όπου και αν έχω πάει στην Τήνο, με όποιον και αν έχω μιλήσει, για εκείνον κρατούσαν όλοι μια καλή κουβέντα. Όχι μόνο για τις ικανότητές του ως μάγειρα, αλλά για τον χαρακτήρα του, την αμεσότητά του, το χαμηλό προφίλ του. Είχα να τον δω χρόνια. Πήγαινα στο «Μικρό Καράβι» από τα πρώτα του βήματα, ίσως να είχαμε ανταλλάξει παλιότερα και μερικές κουβέντες, αλλά πού να θυμάμαι τώρα. Εξάλλου, σημασία έχει τι συνάντησα στο τελευταίο μου ταξίδι στην Τήνο. Τι είπαμε σήμερα, μετά από όλη αυτή την επέλαση που έχει γίνει στο νησί, την τουριστική έκρηξη που άλλαξε για πάντα την ιδιοσυγκρασία του.
Μου άρεσε, λοιπόν, που πέρασα από τη μικρή καμάρα και βρέθηκα στον χώρο του παλιού σινεμά όπου βρίσκεται το εστιατόριό του, εκείνο που δημιούργησε με την αδερφή του, τη Σταματούλα. Ένα από τα λίγα μαγαζιά που ξέρω σε νησί που απέδειξε ότι δεν είχε ποτέ ανάγκη τη θέα για να ορθοποδήσει, να γίνει γνωστό και τελικά να εξελιχθεί σε γαστρονομικό προορισμό για κάθε επισκέπτη. Λευκό, όμορφο και καθαρό, είναι σαν να καταφέρνει μέσα στα τετραγωνικά του να χωρέσει όλη την αλήθεια του νησιού. Και ο Αντώνης με τη Σταματούλα, εκεί πάντα, με μια ανεπιτήδευτη ανάγκη να φροντίσουν κάθε καλεσμένο και με ένα πηγαίο χιούμορ, από εκείνο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους που τα έχουν βρει με τον εαυτό τους. Κινούνται με ευκολία μέσα σε μια συζήτηση που δεν χρειάζεται να είναι σοβαροφανής για να έχει ουσία. Μαζί τους με υποδέχθηκε και η Μαρία Φραγκάκη, εκείνη που έχει αναλάβει το κρασί. Άξια στην επικοινωνία, από την πάστα των ανθρώπων που σε κοιτούν στα μάτια, ήρεμη δύναμη και μια προσωπικότητα που ήρθε και έδεσε με τα δύο αδέρφια.”
Διαβάστε όλο το άρθρο στο tovima.gr